Çalışanlarınız neden işten çıkıyor?

İşten çıkmak için birçok sebep var, sadece yaşam şartları göz önünde bulundurulduğunda bu riske girmek her insanın isteyeceği bir şey olmayabilir. Her şeye karşın çalışanlarınız gene işten çıkıp duruyorsa, bir şeyler ters gidiyor olabilir. Peki bu ihtimaller nedir?

 Daha çok para istiyorlar.

Paranın motive edici bir unsur olduğu her insanın bilmiş olduğu bir şey. International Consortium for Executive Development Research’ün (ICEDR) yapmış olduğu araştırmada, 30 yaş civarındaki insanların niçin işlerinden ayrılmış olduğu incelenmiş. Daha iyi maaş veren bir yere geçme sebebi, hanımlarda %65’ken erkeklerde %56.

 Kendilerini geliştiremediklerini düşünüyorlar.

ICEDR’nin yapmış olduğu öteki bir araştırmaya gore adamların işten ayrılmasının en büyük sebebi, çalışmış oldukları ortamda bir şey öğrenemeyeceklerine ve kendilerini geliştiremeyeceklerine inanmaları. Bu oran %65.

Deloitte’te meydana getirilen araştırmada da buna benzer bir netice çıkmış. Gelecek iki yıl içinde işten çıkmayı hedefleyenlerin %71’i, liderlik vasıflarını geliştirememelerinden kaynaklanıyor. Sadece 2020’den sonrasına kadar iş yerinde kalmayı planlayanların oranı, burada %54’e düşüyor.

 Dünyayı daha iyi bir yer haline getirmiyor.

İlginç gelebilir sadece birçok çalışan işlerinin anlamlı olmasını istiyor. Deloitte’te meydana getirilen öteki bir araştırmada, çalışanlar ve işveren içinde “amaç boşluğu” yaratıyor. Çalışanlar, dünyayı değiştirecek bir hedef içinde olmadığına inanıyor.

İş yerinde kalmayı düşünenlerin %88’i firmanın amacını kafi buluyor; ayrılmayı düşünenlerin %63’ü de firmanın amaçlarından memnun değil.

Ofis mobilyalarının çalışanlar ve verimlilik üzerindeki etkisi

Çalışanlar içinde fazlaca fazla ortaklık var.

İşbirliği kelimesi, aslına bakarsak fazlaca kıymetli bir şeydir; sadece fazlaca fazla ortaklık size fazlaca fazla mesuliyet yüklenmesi anlama gelir. Bu da bir süre sonrasında çalışanın canından bezmesi demek olur ve kaçar. Araştırmalar buna “başarı sendromu” diyor.

İşin fena yanı da, işverenlerin ya da yöneticilerin bu durumu görmezden gelmesi ya da bu durumdan haberdar olmaması. Oldukca fazla ortaklık olması, kendi aralarında ne kadar yardım istediklerini ve kimden devamlı bir şey istediklerini öğrenmelerine engel oluyor.

Yönetim, çalışanlar içinde ortaklık sağlamıyor.

Doğal olarak ki, işbirliğini tamamen ortadan kaldırmamak gerek.

2015’te EY’in yapmış olduğu araştırmada, dünyanın dört bir yanında işten ayrılmayı düşünenlerin %71’i iş yerinde yeterince birlik olmadığını düşünüyor.

Yönetim tarafınca yeterince takdir edilmediklerini düşünüyorlar.

Yazar Cameron Morrisey, LinkedIn’de yöneticilerin, çalışanlarına hak ettikleri kıymeti verebilmeleri için kendilerine sormaları ihtiyaç duyulan soruları yazdı.

  • Yönetici, çalışanın geri bildirimlerini dinliyor mu?
  • Çalışana yapılandırıcı geri bildirimlerde bulunuyorlar mı?
  • Çalışanlarını takdir ediyorlar mı? Başarılarını fark ediyorlar mı?
  • Çalışanlarına yapabileceklerinden fazlasını veriyorlar mı?

Aşırı emek verme saatleri

EY’nin öteki bir araştırmasına gore, fazla emek verme saatlerinin kontrolsüzlüğü, en mühim sebep. Haftalık verimli emek verme süresi, maksimum 50 saat, sadece işverenler ve yöneticiler bu süreyi zorluyorlar. Bu da verimliliğin düşmesine sebep oluyor. Bu sayede yöneticiler, çalışanlarını kaybetmeye başlıyor.

 

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir