Küçük işletmeler için sosyal medya kullanımını kolaylaştıran kitap

Funda Güleç, KOBİ’ler için yararlı bir kaynak niteliği taşıyan “Ufak İşletmeler için Toplumsal Medya” kitabını söyledi. 

Kitapta tüm toplumsal ağ kullanımlarını her detayına kadar  ekran alıntılarıyla özetleyen Güleç, WhatsApp üstünden satış ve emoji kullanımı benzer biçimde mevzulara da değiniyor.

Kitabı üstüne gerçekleştirdiğimiz röportajı sizlerle paylaşıyoruz.

Tİ: Ilk olarak şundan bahsedelim, bence KOBİ’ler için bu biçim bir kılavuza gerekseme vardı. Bu sebeple hep büyümek istiyorlar. Evet ekosistemde toplumsal medyayı etkin kullanan trendleri yakalayan büyük markalar var. Sadece artık KOBİler de birazcık “Bunu yapmamız lazım!” diyorlar. 

FG: Zorunluluk olduğundan… Rekabet oldukça büyük şundan dolayı! Dahil olmak istiyorlar aslına bakarsak fakat toplumsal medyanın eğitimini de almamışlar. Okullarda bu işin eğitimi verilmiyor ne yazık ki ve yaşları da oldukça minik değil. Değişen teknolojinin; bu dünyanın, bu dönemin içine dünyaya gelen insanoğlu da değil. Sonradan öğrenmek zorundalar fakat kaynak da bulamıyorlar. Yazılı kaynak sunduğunuzda da onlara anlatmaya çalıştığınız şey oldukça karmaşık gelebiliyor. Kolaylık olsun diye blogda da yazıyorum ben bir oldukça şeyi. Bir de öğretmenlikten, oldukça çocuğa anlatır benzer biçimde anlatmayı yeğliyorum, onu tutturabiliyorum. Bu sebeple hepimiz idrak etsin isterim. Bu da kolay geliyor insanlara. Oysa kolay yazmak en zor şey.

Bir de belli bir birikiminiz var ise süzmek onları oldukça vakit alıyordur. 

Normalde, düzgüsel konuşma diliyle yazmanız 1 saat sürer fakat basitleştirerek her insanın anlayabileceği dilde yazmanız 2-3 kat daha çok zamanınızı alıyor hakikaten. Bu sebeple okuyan kişiyi düşünüyorsunuz.”Şurada şunu sorar mı?”, ” Burada takılır mı?” derken bu iş daha da uzun devam eden bir iş kolu haline geliyor.

Niçin bilhassa KOBİler için yazdınız? 

Aslen toplumsal medya hepimiz için. Bu sebeple günlük iletişimimizin bir parçası oldu. Hep öncesinde konuşuruz, mobil vazgeçilmezimiz olacak diye…

(Gülüşmeler) Klişe…

Klişe fakat her geçen gün yaşamımıza daha da olmazsa olmaz bir kavram olarak girdiğini görüyoruz. Yaşayarak öğreniyoruz. Türk toplumunun genel tavrıdır bu. Oldukca gereksinimleri bulunduğunu düşünüyorum. Yanlış yaptıklarını gördüğümde bir öğretmen edasıyla düzeltmek isterim. Bu sebeple ufacık bir düzeltmeyle aslına bakarsak hedef kitlelerine daha kolay ulaşabileceklerini, satış odaklı bir metni kurgulayabileceklerini görüyorum. O yüzden kitabı mümkün olmasıyla birlikte hem mecranın dilini hem de teknik mevzularını, kilit noktalarını küçük küçük anlatmaya çalıştım. Uygulama örnekleri var. Bir emek verme planı yapmaları için neye gereksinimleri var onu da ele aldım. En kolay haliyle anlatmaya çalıştım.

Toplumsal mecraları anlatmaya niçin Twitter’dan başladınız? 

Bu sebeple Twitter en zor gelen fakat satış odağı vardığında en oldukça yararlı olacak mecra orası. Bu sebeple internet sayfalarına daha trafik çekebilirler. En korkutucusu da o. O yüzden onu birazcık daha detaylı ele aldım.

Son zamanlarda KOBİ’lerde ya da KOBİ’lerden daha yüksek bütçeye haiz inşaat firmalarında rastladığım bir çekince var. Twitter’da olmak istemiyorlar. Siyasal geliyor. 

Ülke gündemi de var. Fakat o gündeme dahil olabilirsin. Kendi gündemini de yaratabilirsin. Her ne kadar Twitter’ın kullanım açısından düşüşünü görüyor olsak da oldukça mühim bir konumda. Nerede ise her tülü bilgiyi bulabiliyorsunuz. Ve oldukça rahat ölçümleyebiliyorsun. Ölçümlemek de oldukça mühim. Ne kadar trafik almışsın, ne kadar tıklanmışsın, hangi saatler senin için paylaşım açısından daha uygun, hedef kitlene kolay ulaşabiliyorsun. Dolayısıyla çekinmelerine karşın Twitter’ı kullanmalılar.

Google+’a niçin yer verdiniz? 

Unutulmuş benzer biçimde görünüyor değil mi?

Değişik bir strateji mi önerdiniz? 

Google+’da kesinlikle olmaları gerekiyor. Eğer Google’da aramalarda da bir şey yapacaklarsa… Google+ bir ihtimal oldukça tıklanan, oldukça kullanılan bir mecra değil fakat aramalarda kullanıcıyı öne çıkarıyor ve parasız olan bir şey. Twitter’da olan yapının aynısını Google+’a uygulayabilirsiniz. Aynı şekilde metinle bağlayıp paylaşabilirsiniz. O yüzden Google+ eğer olmazsa olmaz. Google, Google+’ı kapatana kadar minik işletmenin de her türlü işletmenin de vazgeçilmezi olmalı. Ticari değil. Ufak işletme, mecra ticari olunca korkuyor birazcık. Feysbuk benzer biçimde bir yer değil Google+, faydası olacaksa niye öğrenmesin? Esasen oldukça kolay haliyle anlatıyorum onu da.

Peki WhatsApp? Bence anlatmak için güzel bir madde olmuş. 

WhatsApp’tan satış icra eden Türkler var.

Instagram butikleri…

Evet, WhatsApp’tan satış yapıyorlar. Ve Feysbuk Messenger da dahil oldukça popüler oldu son zamanlarda. Ayrıca kitabın yazılışı 1 seneye yaklaşacak. Yazdıktan ondan sonra basıldı. WhatsApp bu kadar revaçta değildi o zamanlar fakat günümüzde satış yapabileceğiniz çok önemli bir mecra haline geldi. Bilhassa minik işletmeler için o yüzden WhatsApp da var kitabımda. Bu sebeple minik işletmeler orada direkt kontakt kurabiliyorlar. Derhal süratli satış yapabiliyorlar. Fakat oldukça yoğun ve yorucudur WhatsApp’Tan satış yapmak..

Esasen ciddi bir moderasyon yükü oluyor. Hele de Instagram ve WhatsApp beraber yürüyorsa… 

Ya bir personeliniz olacak Instagram ya da WhatsApp’tan satış yapabilmeniz için ya da bu şekilde baya bir vaktinizi ona ayıracaksınız, onun üstünden satış yapacaksınız.Bu sebeple oldukça sual gelir bir de kapıda ödeme olduğundan birazcık sıkıntılı. Bazı kullanıcılar kapıda ödemeyi kabul etmez. Ilkin hevesle siparişini verir oldukça garantisi de yoktur. O yüzden uğraştırır. Fakat Türkiye’de oldukça yaygın. Öteki ülkelerde o şekilde değil.

Peki sizin kitabı yazma hikayeniz iyi mi başladı? 

Büyük işletmelerle çalışmak daha kolaydır. Ufak işletmelerle emek verme o denli kolay değildir. Fakat ben bir çocuk benzer biçimde, bir hamur harcı benzer biçimde minik işletmeyi alıp başarıya ulaşmış şekilde görürsem oldukça mutlu oluyorum. Bu sebeple o vakit hakikaten başarılarının bir parçası benzer biçimde hissedebiliyorsunuz kendinizi.

Ufak işletmelerle vakit dilimi içinde içlerinden bir kaç tane seçerek yoğun olarak çalıştım. Seçtiklerimin bazılarında ne yazık ki şuna tanık oldum; gidiyorsunuz minik işletmeyle yapabileceğiniz oldukça güzel şeyler var. Onlar da enerjik, yapmak istiyor. İlk görüşmede işletmesini inceliyorsunuz, pozitif taraflarını, negatif taraflarını anlatıyorsunuz, rakipleri var ise onlar çıkartıyorsunuz, aylık iyi mi ilerleyebileceklerini anlatıyorsunuz.”Tamam tekrar görüşelim biz sizinle” diyorlar. İkinci gidiyorsunuz, gene anlatıyorsunuz bu tarz şeyleri. Gide gele gide gele anladım ki aslına bakarsak gereksinim duyan şey, toplumsal hesaplarını yönetecek ya da ona strateji belirleyecek biri değil.

Bu işi öğretecek birini arıyorlar. Bütçeleri de yok. Son olarak bütçeyi söylediğinizde bunun da oldukça yüksek bulunduğunu size söylemeseler bile tekrar görüşmek istemiyorlar. Bunu da anlatmaya cesaretleri yok ya da esnaf mantığı diyebiliriz birazcık. Aslen eğitime ne kadar ihtiyaları bulunduğunu gördüm. Bu sebeple oldukça kolay anlatsanız bile anlamayabiliyorlardı. Onu gövde dilinden anlayabiliyorsunuz. Dolayısıyla ihtiyaçtan doğan bir kitap bu. Gene öğretmenlik formasyonuyla; “bir şeyler öğretebilirim, yararlı olabilirim” düşüncesiyle hayata gelen bir kitap aslına bakarsak. Kısaca minik esnafla yaşanmış hikayelerimin bir sonucu.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir