Mark Zuckerberg o kızı bulmak için Facebook’u kurmadı, işte gerçek hikayesi

The Social Network filmini birçoğumuz bilir. Mark Zuckerberg’in yaşamının anlatıldığı söylenen filme en fazlaca tepki gösteren, Mark Zuckerberg’in kendisi olmuştu. Zuckerberg, filmdeki karakterin kendisinden fazlaca değişik bulunduğunu, hatta filmin anlattığı dönemde bir kız arkadaşının bulunduğunu (hatta şu an o şahıs namıdiğer karısı Priscilla Chan) fakat kendisinin ‘kızsız adam’ benzer biçimde lanse edildiğini söylemişti.

Peki Zuckerberg’in gerçek hikâyesi nasıldı? Zuckerberg, Mathias Döpfner’le yapmış olduğu röportajda, hayatıyla ilgili soruları yanıtladı. O dönemlerde internete karşı büyük takıntısının bulunduğunu söyleyen Zuckerberg, Google ve Wikipedia’nın birçok bilgiyi bulma mevzusunda mükemmel platformlar bulunduğunu, sadece gene de bir şeylerin noksan bulunduğunu hissettiğini belirtti.

“Öteki insanların nereye gittiği ya da ne yaptığıyla ilgili detayları araştırabildiğiniz bir yer yoktu. Bu şekilde bir şeyi iyi mi yapacağımı da bilmiyordum, bu sebeple ufak araçlar üretmeye başladım.” diyen Zuckerberg, netice olarak Coursematch’i ve peşinden Facematch’i yarattı. Facematch, filmimizde de görmüş olduğumuz, okul öğrencilerinin hangisinin daha seksi bulunduğunu söyleyen bir uygulamaydı ve Zuckerberg bunun yalnız bir latife bulunduğunu söylemiş oldu.

Şimdi size, niçin başkasının değil de, okul dersleri yerine programcılığa ilgi gösteren bir gencin, Feysbuk benzer biçimde bir toplumsal ağ kurduğunu özetleyen hikâyeye geçelim.

dsc_6831

Mathias Döpfner: Coursematch, iyi mi oldu da Feysbuk’a dönüştü?

Mark Zuckerberg: Yılı bitirmek için “Rome of Augustus” adlı bir sanat zamanı dersini geçmeliydim. Bunun için bizlere bazı eserleri gösteriyor ve bu eserlerin sanatla alakalı ve tarihsel açıdan önemini yazmamızı istiyorlardı.

Program tasarlamaya daha fazlaca ağırlık verdiğim için, derse pek ilgi göstermemiştim ve final imtihanı geldiği vakit “Mahvoldum!” dedim, bu sebeple dersle ilgili hiçbir şey bilmiyordum.

Bu sebeple, rastgele seçilen sanat objelerini karşınıza çıkaran ve bununla ilgili ne düşündüğünüzü yazmanızı elde eden bir servis geliştirdim. Sınıftaki her insana e-mail vesilesiyle bu programı yolladım. Sınıftakilerin katılımıyla birlikte, mükemmel bir toplumsal emek harcama platformu yaratmış oldum.

Sanırım o yılki notlarım, daha önceki yıllara nazaran fazlaca daha iyiydi. Hep bu şekilde değişik projeler vardı ve sanırım Harvard’ta olduğum sürece bunun benzer biçimde 10 değişik yazılım geliştirdim. Hemen sonra, tüm bu tarz şeyleri bir araya getirip, insanların diledikleri şeyi paylaşmalarını elde eden bir platform yaratmaya karar verdim. Netice itibarıyla, Feysbuk’un ilk versiyonu ortaya çıkmış oldu.

Döpfner: Geliştirme süreci ne kadar sürdü?

Zuckerberg: Evvelde yapmış olduğum birçok şey olduğundan, Feysbuk’un ilk versiyonunu üretmek yalnız iki haftamı aldı.

Döpfner: Doğal o zamanlar, bunun üç milyar dolarlık bir şirkete dönüşebileceğini asla tahmin etmemiştin.

Zuckerberg: Kesinlikle hayır!

Döpfner: Oldukca büyük bir şeye dönüşebileceğini ne vakit anladın?

Zuckerberg: Aslen bunun aklıma geldiği günü net bir halde hatırlıyorum. Harvard’ta Feysbuk’u kurduğum geceydi. Bilgisayar bilimleri dersine birlikte çalıştığım bir arkadaşımla pizza almaya gidiyorduk. Ona, bu şekilde bir şeyin Harvard’ta gerçekleşmiş olmasına fazlaca sevindiğimi ve bigün birinin bunun aynısını dünya genelinde yapabileceğini söylediğimi hatırlıyorum.

Bunu bizim yapabileceğimiz aklıma bile gelmemişti. Asla, ümit ederim bu işi fazlaca büyütebilirim dememiştim. Benim için, bunu bizim yapıyor olmamızın hiçbir yolu yoktu. Bunu başka biri yapacaktı bu sebeple biz yalnız üniversite öğrencileriydik. Sonrasında bir an, hayatımın 20 yılına dönerek yine baktım ve kimsenin yapmamış olduğu, şaşırtıcı şeylerin ne işe yaradığını düşündüm. Ve kendi kendime sormuş oldum: “Niçin bu şekilde bir şeyi daha ilkin kimse yapmadı?”.

Döpfner: Nedenmiş?

Zuckerberg: Şundan dolayı bence bunun sebebi, size olamayacağını düşündüren bahaneler. Attığınız her adımda insanların meydana getirecek negatif bir yorumu var: “Fakat bu yalnız gençlere nazaran.”. Bunlar denildiği vakit, bu şekilde projelerin üstünde fazlaca durmuyorlar ve yeterince efor sarf etmiyorlar. Ya da “Bir grup insan bunu kullanır fakat bundan para kazanılmaz.” ya da “Bu ABD’da meblağ fakat öteki ülkelerde pek tutmaz.” ya da “Ha tamam tutuyormuş fakat bu mobil cihazlarda çalışmaz.” ve bunun benzer biçimde birçok bahane var.

Döpfner: Fakat sen yaptın.

Zuckerberg: Evet.

Bu yalnız Feysbuk’un kuruluşunun hikâyesi. 12 senelik şirket, artık yalnız toplumsal ağlara değil, suni zekâdan sanal gerçekliğe kadar, geleceğe yatırım icra eden birçok projeye yatırım yapıyor.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir