Yapılan son araştırmalara göre çocukların zekası, annelerden geçiyor

Kısa sürede meydana getirilen araştırmalar zekanın çocuğa anneden geçtiğini gösteriyor. Kim bilir asırlardır cinsiyet üstüne gelişen tektipleştirmelere son vermenin zamanı gelmiştir ne dersiniz?

Son araştırmalara gore parlak zeka insanların zekalarını annelerine borçlu olmasının sebebi annelerin öncelikli olarak zeka ile ilişkili genleri çocuklarına aktarmak ile görevli olması! Ortalama yüzde 40 ile 60 içinde bir oranda zekanın kalıtımsal olduğu tahmin ediliyor.Zeka genleri X kromozomunda bulunuyor bundan dolayı de meydana getirilen araştırmalarda zekanın anneden geçtiğini ortaya çıkıyor.

Araştırma, anneye ilişkin genlerden extra doz alan bebeklerin, daha büyük bir kafaya ve de daha geniş bir beyne haiz bulunduğunu sadece daha ufak bir bedene haiz bulunduğunu gösteriyor. Buna karşılık babaya ilişkin genlerden extra doz alan yeni doğanlar daha ufak beyinlere ve daha büyük bedenlere haiz oluyor.

Embriyo büyürken, babaya ilişkin genlere haiz olan hücreler hayatta kalmamızı sağlıyor ve beynin limbik sisteminde birikerek agresyondan, açlıktan ve cinsiyetten görevli oluyor.

Araştırmacılar babanın hücrelerinin; zeka, anlamlandırma, planlama ve dil becerileri benzer biçimde gelişmiş bilişsel fonksiyonların geliştiği beyin zarında bulunmadığını belirtti.

Gene de zekamızın yüzde 100 genetik olmadığını unutmamalıyız. Öteki araştırmalar annenin çocuğun entelektüel gelişiminde fizyolojik ve duygusal yazışma ile büyük rol oynadığını öne sürüyor. Hatta annemizle kurduğumuz bu benzer biçimde bağların zeka ile oldukça bağlantılı bulunduğunu ifade ediyor.
Araştırmacılar anneleriyle güvenli bir ilişki kuran evlatların daha ısrar eden bulunduğunu ve zor bir problemi çözerken daha azca hüsrana uğradığını söylüyor.

Bundan dolayı, iyi bir zeka hem çevreye, hem dürtüye hem de kişisel özelliklere bağlı.

Zeka genel anlamda sorun çözme kabiliyeti olarak tanımlanıyor. Oysa ki bir çözüm üretmeye çalışırken beynimiz bir tüm olarak çalışıyor, hem çeşitli duyguları devreye sokuyor hem de sezgi benzer biçimde öteki süreçleri harekete geçiriyor. Şu demek oluyor ki genetik olarak konuşacak olursak, sorun çözme sürecinde babanın genleri devreye giriyor.

TÜm bu süreçte zekanın tertipli egzersizlere ihtiyacı bulunduğunu da unutmamak gerek. Şu demek oluyor ki beynimiz aslen uyarılmaya , dünyadaki yeni meydan okumalarla ve değişik görevlerle beslenmeye gereksinim duyan bir kas.

Genetikçiler ne derse desin, babaların bu mevzuda kendini fena hissetemesi için hiçbir niçin yok. Bir baba duygusal olarak hazır olup çocuğun rol modeli haline gelmiş olarak  bir çocuğunu gelişimine annenin yapmış olduğu kadar katkıda bulunabilir. Kısacası iyi mi bir IQ ile doğduğumuz mühim olabilir fakat uzun solukta IQ o denli da belirleyici bir unsur değil.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir